این مقاله در 5 صفحه بصورت word می باشد که تحلیلی جامع را در مورد بیکاری در ایران ارائه می دهد.در کشور ما بیکاری یک مشکل قابل حل است نه یک واقعیت غیر قابل تغییر، اما امروزه به خاطر حاکمیت تفکر غلط بر ساختار این کشور این مسئله برای جوانان مبدل به یک مشکل غول پیکر و برای مسئولین نهایتا تبدیل به یک ابزار تبلیغاتی شده است! نا گفته پیداست بیکاری ممکن است ریشه ی بسیاری از مشکلات مربوط به فرد ، خانواده و اجتماع باشد، از جمله اعتیاد ، طلاق و تکدی گری که اینها خود عامل بسیاری از اختلالات در جامعه ی انسانی است.در این مقاله راهکارهایی دقیق و علمی برای برون رفت از این مسئله ارائه میدهم.

کار یا شغل یکی از مولفه های بنیادین برای شادزیستن و در نتیجه زندگی موفق در عصر حاضر است. یکی از آثار کار در بین نسل جوان رسیدن به هویتی مستحکم و یکپارچه است و آنها را از سرگردانی بی هدف نجات می بخشد. (واترمن -1982). با تعریفی دقیق از بیکاری می توانیم بسیاری از تصمیم گیری های جدی در این زمینه را تبدیل به پژوهش های علمی کنیم و آن اینکه در معنای کاملا علمی به فردی بیکار می گویند که قصد انجام کاری را دارد اما به دلایل مختلف قادر به رسیدن به آن شغل یا کار نیست. در نتیجه باید کار شامل تخصص و علاقه ی فرد باشد.از یک طرف امروزه بیشتر با پرداختن به نتایج بیکاری، این مسئله ی مهم را به ابزاری برای تخریب و یا تزئین دروغین فعالیت های احزاب سیاسی تبدیل کرده اند و نسل جوان را با انبوهی از مشکلات روحی و روانی رها ساخته اند تا به تخت و میزی برسند یا همچنان در پشت یک میز باقی بمانند! و از طرفی در ساختار آموزشی خلاء اندیشه ای برای آموزش مهارت های زندگی و شغلی کاملا حس می شود. در این بین مسئولین با اعلام آمارهای بی تفسیر ، بی تحلیل و در نهایت بی تاثیر، به نظر می رسد می خواهند مسئولیت پذیر و متعهد به نظر برسند که همه ی این ترفندها برای مردم هشیار، از تاریخ گذشته و کهنه شده است.